ايشان ساخته چيزى را كه كراهت مىدارند « 1 » و جدا گردانيده از ايشان چيزى را كه « 2 » دوست « 3 » مىدارند و آمده است به ايشان آنچه با اهل دنيا وعده شده از مكاره . واى بر كسى كه صباح كند و همّت او دنيا باشد و گناهانْ عمل او باشد ! چون فرداى قيامت به عمل خود رسوا « 4 » خواهد شد « 5 » ؟ و حضرت لقمان به پسرش فرمودند : اى پسرك من ! به فروش دنيا را به آخرت تا هر دو را سود كنى . و مفروش آخرت را به دنيا تا هر دو را زيان كنى « 6 » . و شخصى به حكيمى گفت : دنيا از براى كيست ؟ در جواب گفت : از براى كسى است « 7 » كه آن را ترك كند . پس گفت : آخرت از براى كيست « 8 » ؟ گفت : از براى كسى كه او را طلب كند . و حكيمى فرمود : دنيا خانهء خرابى است و خرابتر از آن دل كسى است كه دنيا را آبادان مىكند . و بهشت خانهء آبادانى است و آبادتر از آن دل كسى است كه آن را طلب مىكند . فصل [ در مثالهايى كه در صفت دنيا وارد شده ] بايد كه ذكر كنيم بعضى از مثالها كه در صفت دنيا وارد شده . در قرآن مجيد وارد شده : « وَ اضْرِبْ لَهُمْ « 9 » مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ » « 10 » يعنى جز اين نيست كه صفت غريبهء زندگانى دنيا در خرّمى و سرعتِ زوال مانند گياهى است كه از زمين روييده باشد و باران بر آن باريده ، نَشو « 11 » و

--> ( 1 ) . مىدارند / a s مىدارد . ( 2 ) . s - كه . ( 3 ) . دوست / a در دست . ( 4 ) . رسوا / a راضى . - s . ( 5 ) . أمالي المفيد : 209 با اندكى اختلاف . شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد 19 : 287 منسوب به برخى از حكما . عدّة الداعي : 96 . ( 6 ) . مجموعة ورّام 1 : 137 . ( 7 ) . a - است . ( 8 ) . a s + در جواب . ( 9 ) . واضرب لهم / s m إنّما ! ( 10 ) . كهف : 45 . ( 11 ) . نَشو / a بشود .